آب رفتن دپوی محصولات فولادی از کانال صادرات

افزایش ۱۰ برابری دپوی کارخانه‌های فولادی طی دو سال گذشته حکایت دارد. میزان دپوی تولیدکنندگان فولاد کشور از حدود ۲۰۰ هزار تن در سال ۹۲ به بیش از ۲ میلیون تن در آبان ماه سال جاری رسیده است.

 

به گزارش استیل پدیا، هر چند که بین عدد اعلامی دپوی فولاد در کشور بین نهادهای مسوول اختلاف نظر وجود دارد و بازه آن از ۶/ ۱ میلیون تن اعلام شده توسط مدیرکل دفتر کالاهای فلزی و معدنی سازمان حمایت تا ۳ میلیون تن منتشر شده در رسانه‌ها گسترده شده است، اما اصل ماجرا این است که دپوی کارخانه‌های فولاد به واسطه رکود عمیق حاکم بر بخش‌های مصرف‌ کننده فولاد افزایش قابل توجهی داشته و از محدوده خطر و هشدار هم گذشته و به مرز بحران رسیده است. سوال اصلی این است که با این دپو چه باید کرد؟

 

رئیس هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد در این خصوص می‌گوید: در شرایطی که تقاضای مصرف فولاد به حداقل خود رسیده است و تولیدکنندگان فولاد نیز برای جلوگیری از تعطیلی واحدهای تولیدی و حفظ اشتغال مجبور به تولید و انبار کردن تولیدات خود آن هم تا سقف مشخصی هستند، دولت باید با استفاده از ابزارهای در دسترس و کارآمد خود به کمک این بخش مهم اقتصاد کشور بیاید.

 

دکتر بهرام سبحانی بر فوریت اقدام دولت تاکید دارد و مکانیزم افزایش تعرفه واردات و اعطای مشوق‌های صادراتی از محل درآمد حاصل از تعرفه را مناسب‌ترین و عملیاتی‌ترین راهکار برای کاهش موجودی کارخانه‌های فولاد تا زمان رونق صنعت می‌داند. حمید رضا فولادگر، رئیس کمیسیون حمایت از تولید مجلس شورای اسلامی نیز معتقد است در شرایط فعلی که رکود داخلی سبب شده پروژه‌های عمرانی و ساخت و سازهای کمتری در کشور صورت گیرد و به تبع آن موجودی کارخانه‌های فولادی هم افزایش پیدا کند، باید با اعطای مشوق‌های موثر صادرات را افزایش داد.

 

این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس راهکار دیگری هم دارد: «زمانی که درآمدهای دولت اجازه نمی‌دهد پروژه‌های عمرانی را به پایان برساند، باید این پروژه‌ها را به بخش خصوصی واگذار کند که با تصویب مجلس درخصوص واگذاری پروژه‌های نیمه تمام این امکان برای دولت فراهم شده تا موانع تولید را بردارد و ساخت و سازها در بخش خصوصی نیز فعال شود.

 

دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد هم با اشاره به رشد ۸۶ درصدی صادرات فولاد خام و ۱۳ درصدی محصولات فولادی طی ۶ماه نخست سال جاری، صادرات را بهترین راهکار برای کاهش دپوی کارخانه‌های فولادی در شرایط رکودی می‌داند و می‌گوید: رشد صادرات فولاد از روی اجبار تولیدکنندگان و بدون هر گونه مشوق صادراتی صورت گرفته است؛ در حالی که در کشورهای رقیب ایران، انواع روش‌ها برای کاهش بهای تمام شده صادرات و افزایش توان صادراتی تولیدکنندگان فولاد اجرا می‌شود و حتی بعضی کشورها که مزیت تولید فولاد دارند، در شرایط رکود بازار جهانی نرخ برابری پول ملی خود را به ارز بین‌المللی کاهش و قدرت صادرات خود را افزایش دادند، اما متاسفانه ما برعکس عمل کردیم؛ یعنی با وجود تورم بالا در چند سال گذشته، نرخ ارز را ثابت نگه داشتیم و قدرت پول ملی خود را افزایش دادیم که این امر توان صادرات کشور را کاهش داده است.

 

سید رسول خلیفه سلطانی با تاکید بر لزوم عملیاتی شدن شعارهای دولت برای حمایت از صادرات گفت: در شرایط فعلی که هنوز سیاست‌های خروج از رکود دولت در صنعت فولاد به نتایج مطلوب نرسیده است، انتظار ما از دولت در نظر گرفتن مشوق‌های اساسی و پایدار برای صادرات فولاد است تا این صنعت از رکودی که گریبانگیر آن است خلاصی یابد.

 

وی درخصوص اقدامات سایر کشورها برای تشویق صادرات افزود: به‌طور نمونه چینی‌ها برای صادرات فولاد، ۱۲ درصد معافیت مالیاتی کلی و ۴ درصد معافیت مالیاتی برای کالاهای کیفی در نظر گرفتند ضمن اینکه نرخ سود تسهیلات را تا ۲ درصد و معادل ۵۰ درصد نرخ تسهیلات آن کشور کاهش دادند و به واحد‌های تولیدی که از سقف معین شده صادرات بیشتری انجام دهند، ۵ تا ۲۰ درصد یارانه اختصاص می‌دهند.

– زهرا مسافر-

 

منبع:استیل پدیا

پرینت متن