دنیای معدن -با وجود افزایش صادرات و کاهش واردات، عملکرد صنعت فولاد ایران در سال ۹۴ نمره خوبی نمی‌گیرد. آمار مقدماتی گمرک نشان‌دهنده این است که حجم و ارزش واردات نسبت به صادرات بیشتر است.
مصرف فولاد در این سال به‌ویژه در بخش ساختمان با رکود عمیقی مواجه بود و به نظر می‌رسد در صورت رشد اقتصادی ۶درصد (یا حتی ۴ درصد) لازم است تولید فولاد در بخش محصولات خاص به سرعت افزایش پیدا کند.
همچنین این نکته قابل توجه است که صادرات ایران به طور معمول محصولات میانی یا محصولات گرم بوده و بیشتر شامل فولادهای خاص، محصولات سرد و فولادهایی با ارزش بالاتر می‌شده است. در نتیجه فاصله ارزش واقعی واردات و صادرات فولاد ایران بسیار زیاد است.
متاسفانه تولیدات فولاد ایران به سمت تولید انبوه محصولات ساده‌تر سوق پیدا کرده و بالانس ارزش صادرات و واردات فولاد کشور منفی است بنابراین به جای وزن باید روی ایجاد ارزش‌افزوده تمرکز کرد. گفتنی است در دوران تحریم بسیاری از کارخانه‌های فولاد خاص در ایران نمی‌توانستند از ظرفیت خود استفاده کنند اما تقاضای موثر برای این فولادها و همچنین برای لوله‌های مخصوص ساخت خطوط لوله، پروفیل خاص و استنلیس استیل در حال افزایش است و شرایط بازار فولاد ایران در حال تغییر جدی است. در این بین پیش‌بینی می‌شود در سال ۹۵ با کمبود فولاد در بخش‌های زیادی روبه‌رو خواهیم شد.
بنادر، خطوط لوله، پروژه‌های پارس جنوبی، بازسازی (و در واقع نوسازی) پالایشگاه‌هایی که در شرایط کنونی با راندمان پایینی کار می‌کنند، تاسیسات و شهرهایی که باید در جنوب ساخته شود به میلیون‌ها تن فولاد نیاز خواهد داشت. منطقه مکران در چابهار و همچنین پتروشیمی‌های امتداد خط لوله اتیلن غرب (از پارس جنوبی تا تبریز) و ده‌ها واحدی که باید در کنار آنها ساخته شود مصرف سرانه فولاد ایران را افزایش خواهد داد. به نظر می‌رسد ایران یکی از بالاترین ظرفیت‌های توسعه اقتصادی را دارد که اگر به درستی مدیریت شود به حجم بسیار بالایی از فولاد در سال‌های آینده نیاز خواهیم داشت و وظیفه کارخانه‌های فولاد ایران این است که پاسخگوی این تقاضا باشند.

رضا زائرحیدری – کارشناس صنعت فولاد

پرینت متن