حذف تحریمهای ایران و قرار گرفتن آن در گذرگاههای بزرگ تجاری در راستای جاری شدن سرمایه گذاری های خارجی به این منطقه کشور را نه تنها قادر به توسعه خطوط داخلی ریل آهن بلکه آن را تبدیل به مرکزی برای اتصال قاره ها خواهد کرد. تحقق این پروژه ها تقاضای مصرف فولاد، بخصوص ریل را در بازار داخلی و خارجی افزایش خواهد داد.

ایران در نظر دارد خطوط ریلی خود را از ۱۵ هزار کیلومتر فعلی به ۲۵ هزار کیلومتر افزایش بدهد که ۷٫۵۰۰ کیلومتر آن در دست انجام است. در میان این پروژه ها پروژه کوریدور شمال به جنوب از اهمیت ویژه ای برخوردار است چراکه روسیه را به خلیج فارس، جاده ابریشم چین و شرق اروپا متصل می کند و همینطور کوریدور شرقی که بنرد چابهار را به آسیای مرکزی، دریای خزر و قفقاز وصل می کند. طبق ازریابی راه آهن جمهوری اسلامی ایران، اجرای این پروژه ها به تنهایی نیازمند ۷۰۰ هزار تن ریل آهن نیاز خواهد داشت ضمن اینکه دو بانده کردن و تعمیرات خطوط فعلی این رقم را بالاتر خواهد برد.

در طول دوران تحریم و در حال حاضر ایران نیاز به ریل آهن خود را از طریق واردات بخصوص از کشورهای چین ، هند و ترکیه تامین کرده است و برداشته شدن تحریم ها راه را برای ورود کالاهای اروپایی هموار کرد. امضای قرارداد خرید ۶۰ هزار تن ریل از ایتالیا از جمله قراردادهای ایران و اروپا بود. علاوه بر این، هند در قرارداد ۵۶۰ میلیون دلاری متعهد به فروش ۲۵۰ هزار تن ریل آهن به ایران شد. ترکیه و روسیه نیز ۲۰ تا ۳۰ درصد نیاز ریلی ایران را تامین کردند.

با این وجود، ایران قصد رسیدن به خودکفایی در تولید این محصول را دارد. مجتمع فولاد اصفهان هدف تولید ۴۵۰ هزار تن ریل آهن را در برنامه امسال خود قرار داده، ضمن اینکه مجتمع فولاد آنامیس واقع در جنوب ایران نیز مشارکت خود در این طرح را اعلام کرده است.

ظاهرا تنها مانع به هدف رسیدن این پروژه های بلند پروازانه توسعه راه آهن، تامین منابع مالی است. هرچند بعد از رفع تحریمها، ایران تحت حمایت بین المللی بیشتری قرار گرفته اما تامین مسائل مالی اجرای پروژه های فوق تنها در حد دستور کار قرار دارد.

منبع:پایگاه خبری تحلیلی فولاد (ایفنا)-

پرینت متن